Ik durf mijn ouders niet vertellen dat ik zwanger ben…
Durf je je ouders niet vertellen dat je zwanger bent omdat je bang bent voor hun reactie? Het is heel normaal dat zij zullen schrikken van dit nieuws, jij schrok immers ook.
De eerste reactie is niet de enige
Sommige ouders worden boos, andere huilen, nog anderen zwijgen gewoon. Maar dat betekent nog niet dat ze verkeerd gaan reageren of dat hun eerste emotionele reactie blijvend is.
Ouders kunnen een grote steun zijn als je zwanger bent. Onze ervaring is dat ouders na hun eerste (heftige) reactie, uiteindelijk meestal wel bijdraaien en er voor hun dochter of zoon willen zijn.
Ze kunnen je:
- Helpen na te denken
over wat je nu moet doen. - Mee helpen informatie op te zoeken
en de nodige stappen te ondernemen.
- Kies je voor abortus, dan kan het fijn zijn dat je bij je ouders een luisterend oor vindt om alles wat je doormaakte te verwerken.
- Kies je ervoor om je zwangerschap te behouden dan worden zij grootouders. Zij kunnen dan wellicht op allerlei terreinen hulp bieden.
Weet wel dat alleen jij mag beslissen of je voor een abortus kiest of de zwangerschap wil behouden. Je ouders mogen je nooit tot een bepaalde beslissing dwingen.
Hou het niet geheim
Bedenk ook dat het heel moeilijk is om een zwangerschap geheim te houden. Zelfs als je zou kiezen voor abortus blijft het een stuk van je leven waarover je achteraf niets tegenover hen kwijt kan als je daar behoefte toe voelt. Iets geheimhouden kost veel energie en het is zwaar om alleen te dragen.
Als je ouders hulp willen
Je ouders zullen waarschijnlijk niet goed weten hoe ze het beste reageren op dit onverwachte nieuws. Fara is er ook voor ouders die informatie en steun nodig hebben als hun dochter zwanger is.
TIP
Als je het ècht niet durft zeggen kan je het ook proberen met een brief, Whatsapp, een mailtje. Of je kan je vriend, een vriendin of iemand van school vragen om het samen te zeggen.
Laatst aangepast op 1 april 2026
