Fara-collega Kirsten reflecteert over hoe een vraag die ze in haar werk bij Fara steeds vaker opmerkt: hulpverlening van mens tot mens? Of zelf aan de slag met Artificiële Intelligentie?

"Ik heb mijn zwangerschapskeuze besproken met ChatGPT."

Een paar jaar geleden had ik dat een vreemde zin gevonden. Vandaag hoor ik het steeds vaker. En eerlijk? Ik begrijp het.

Wie onverwacht zwanger is en overspoeld wordt door twijfels, wil soms gewoon instant 'iemand' om mee te praten. ChatGPT is altijd beschikbaar, stelt vragen zonder oordeel en helpt om gedachten te ordenen. Het kan ontzettend waardevol zijn.

Sterker nog: als AI mensen helpt om stil te staan bij wat ze voelen en hen een eerste stap laat zetten, dan vind ik dat een goede zaak.

Maar toch wringt er iets.

Tijdens een anoniem chatgesprek vroeg een jonge vrouw van 21 wat de kans was dat ze zwanger zou zijn. De kans in haar situatie was klein, maar met 100% zekerheid een 'neen' antwoorden kon -en wou- ik niet.
Want je weet maar nooit... 11 jaar werken bij een hulplijn rond ongeplande zwangerschap heeft me één zekerheid gegeven: De natuur valt nooit volledig te voorspellen of controleren en een zwangerschap kan soms ook ontstaan op momenten of manieren die medisch gezien onwaarschijnlijk lijken. 

"Jamaar mevrouw" zei ze, "waarom zegt AI dan dat ik zéker niet zwanger kan zijn?" 

En toen wrong het. Moest ik echt opboksen tegen een taalmodel? Was mijn job verworden tot een toetssteen van gesprekken met AI? 

Gelukkig hoor ik nog vaak genoeg hoe waardevol een chatgesprek, een telefoontje of een mail was. En steeds meer wordt benoemd hoe aanvullend men dat ervaren heeft.

Een gelaagde levenskeuze vraagt een gelaagd gesprek

Een zwangerschapskeuze is geen vraag met één juist antwoord. Het gaat niet alleen over informatie of argumenten. 
Een zwangerschapskeuze gaat ook over angst, hoop, verantwoordelijkheid, relaties, verwachtingen, schuldgevoel, verlangens... en soms over emoties waarvan je zelf nog niet wist dat ze meespeelden.

Een taalmodel kan genuanceerd reageren.
Maar...
het voelt niets;
het merkt niet dat je begint te huilen;
het hoort de stilte niet na een moeilijk besef;
het ziet niet dat je lichaam misschien iets anders vertelt dan je woorden.
En dàt is precies wat een gesprek met een hulpverlener anders maakt. 

Bij Fara gaan we vertragen. Samen ontdekken wat voor jóu belangrijk is. Luisteren. Ook naar dat wat nog niet gezegd wordt.

Gebruik AI dus gerust om je gedachten te ordenen of vragen voor te bereiden.
Maar als je merkt dat je blijft twijfelen of vastloopt, gun jezelf dan ook een gesprek met een mens.
Want deze mens hoort niet alleen wat je zegt, maar kan ook opmerken wat tussen de regels zichtbaar wordt.
Deze mens is écht aanwezig en draagt je twijfels even met je mee. 

We zijn er graag voor je. 

Kirsten Elen
Stafmedewerker Fara
juli 2026