Laat je kind weten dat je er bent, zelfs al voel je je binnenin teleurgesteld of boos. Geef aan dat je als ouder wil helpen en steunen. Ga in gesprek:

• vertel eens, wat is er juist gebeurd?
• wat heb je tot nu toe allemaal al gedacht, gevoeld of ondernomen?
• hoe voel je je er zelf bij?

Dit geeft de mogelijkheid om uit te huilen, hart te luchten, angsten en bezorgdheden aan jou te vertellen. Het kan ook belangrijke informatie geven over het verdere verloop van het proces.

Het kan zijn dat je je heel erg boos voelt tegenover de andere partij, maar maak van hem geen vijand. Dat zou wel eens in de weg kunnen komen te staan in je relatie met je eigen kind. Indien gewenst kan je voorstellen om samen de kwestie te bespreken.

Help je kind begrijpen dat ze nog heel jong zijn en dat een overhaaste beslissing geen goed idee is.

• Geef eerlijk advies, maar overstelp niet met informatie.
• Leg jouw eigen gevoel en idee over de zwangerschap niet op en push niet in een bepaalde richting.
• Neem de tijd:
  • om alles te overlopen,
  • de mogelijke opties te bespreken,
  • en zoek professionele hulp zoals de huisarts, abortuscentrum, Fara vzw of andere betrokken hulpverlening

De beslissing is genomen: er komt een kind. Heel vaak merken we dat ouders meteen in actie schieten: allerlei zaken worden geregeld, beslist, in orde gebracht. Tienerouders beschrijven soms dat ze een lawine aan verwachtingen, vragen en onzekerheid over zich heen krijgen. Niet alleen van de ouders, maar ook van school, hulpverlening, vrienden,... Heel wat tieners voelen zich overweldigd, haken af en gaan zich afsluiten. 

Je kind zit in een leeftijdsfase waarin men het liefst 'alles zelf' doet. Als tieners zich overweldigd voelen trekken ze zich terug en denken ze 'jaja, ik doe het allemaal zelf wel, komt wel goed, met je gestress'. Dit kan conflict geven omdat jij als ouder natuurlijk veel verder vooruit kijkt en weet hoeveel er nog moet gebeuren vooraleer het kindje er is. 
Het is enerzijds normaal dat je urgentie voelt, maar anderzijds is het een goed idee om na een intense periode van ontdekking, shock, verdriet, boosheid, grote twijfels, misschien liefdesverdriet,... even rust te nemen. 

• Val dus even stil.
• Geef ruimte.
• Doe eens iets leuks en ontspannend samen.
• Zie je kind, en niet alleen nog je 'kind dat zwanger is' (of papa wordt)
• Bekom van deze heftige periode.
• Maak een planning wanneer jullie in actie schieten en wie wat zal doen, zodat je perspectief hebt.

Er zijn heel wat dingen te regelen en bespreken. Je kan bijvoorbeeld stilstaan bij volgende zaken:

• SCHOOL
  • Wanneer terug naar school?
  • Hoeveel moederschapsrust (recht op 10 weken, geen plicht)?
  • Kan ze haar stage blijven doen?
  • BedNet en Tijdelijk Onderwijs Aan Huis in orde brengen
  • Gesprek met CLB, directie, leerlingbegeleider aanvragen
• OPVANG
  • Recht op laagste tarief in de kinderopvang zolang men leerling is in het secundair onderwijs.
  • Waar kan ze haar kindje naar de opvang brengen?
  • Wil je zelf een rol spelen o.v.v. opvang?
• VADER
  • Welke rol krijgt de vader, nu en op lange termijn?
  • Hoe is dit praktisch haalbaar? 
  • Stel dat de jongen op dit moment geen contact wil, hoe zullen jullie er mee omgaan als hij dit later wél wil?
• FINANCIEEL
  • Hoe alles financieel regelen: consultaties zwangerschap, bevalling, spulletjes kindje,... 
  • Groeipakket aanvragen: op naam van de grootouders, of op naam van dochter? 
• EIGEN ROL
  • welke rol wil je zelf opnemen? Welke rol wil je kind dat je opneemt, of laat je kind toe?

Van zorgeloze tiener naar ouder-in-wording kan stresserend zijn. Op bepaalde momenten zal je dochter of zoon immatuur overkomen en gekke tienerdingen doen. Dit kan botsen met het beeld dat je hebt over hoe men zich moet gedragen als papa of mama. Tienercapriolen hoeven niet te betekenen dat men ook een slechte ouder is. Het hoort erbij, wees mild. 

Het kan zijn dat je door dit tienerouderschap bepaalde dromen en toekomstbeelden verliest. Je hoopte misschien dat je kind ging studeren, reizen, of dingen kon doen die je zelf nooit hebt kunnen doen. Helaas... dat loopt nu jammer genoeg anders. Misschien kan je dit bekijken als een vorm van rouwen: je verliest een bepaald toekomstbeeld dat je voor ogen had. Het is dan ook normaal dat je heel veel verschillende emoties ervaart.

De toekomst zal er anders uitzien, maar niet per se slechter. Het leven is vaak verrassend en misschien realiseer je je na verloop van tijd dat grootouder worden eigenlijk een mooie ervaring is, ook al was het sneller dan gehoopt.

Vaak geven impliciete aannames en verwachtingen reden tot conflict of frustraties. Duidelijke afspraken maken kan helpen: wie zorgt wanneer voor de baby? Wie neemt welke rol op? Welke verwachtingen zijn er tegenover elkaar?
Er zijn verschillende mogelijkheden:

• Parental Replacement Model
  • Grootouder neemt alle verantwoordelijkheid en zorgt voor de baby
  • Jonge ouder krijgt ruimte om school af te maken, puberteit volop te beleven
  • Risico: kind hecht zich aan oma als 'mama', jonge ouder ontwikkelt minder ouderschapsgevoelens en capaciteiten, band tussen kind en jonge ouder kan op latere leeftijd stroef verlopen
• Parental Supplement Model
  • Opvoeding en zorg worden gedeeld
  • Risico: onduidelijk voor het kind wie 'mama' is, mama voelt zich onzeker door weinig leerkansen
• Supported Primary Model
  • Jonge mama neemt alle verantwoordelijkheid
  • Wordt daarbij wel ondersteund door eigen ouders
  • Risico: aanpassing aan ouderschap moet heel snel gebeuren, faalangst door hoge verwachtingen of bewijsdrang, zwaarder om school af te maken
• Parental apprentice Model
  • Grootouder 'leert' mama de kneepjes van het vak en draagt na een tijdje de verantwoordelijkheid over.
  • Risico: Zowel grootouder als mama moeten dit zien zitten, nadruk op moederschap i.p.v. persoonlijke ontwikkeling, grootouder moet na verloop van tijd in staat zijn om stapje terug te zetten

Je hoeft dit als ouder niet alleen te dragen. Er zijn heel wat organisaties die kunnen helpen! 

• CKG
  Bij de Centra voor Kinderzorg en Gezinsondersteuning bieden ze allerlei zaken aan om je te helpen bij het (groot)ouderschap: thuisbegeleiding, ambulante trainingen of ambulante en korte opvang. Je zoon en dochter zouden er bijvoorbeeld een ouderschapscursus kunnen volgen. Of vanaf 8 maanden kan er begeleiding aan huis komen, tot 3x per week!
• CIG
  In een Centrum voor Integrale Gezinszorg kunnen jonge gezinnen begeleid worden in het wennen aan hun rol als ouder en in het stimuleren van hun ouderschapsvaardigheden. Ze wonen in een leefgroep of studio, of krijgen ambulante begeleiding aan huis. Als je voelt dat er teveel spanning in huis is kan een tijdelijk verblijf in een CIG een oplossing zijn.
• Kind en Gezin
  Al tijdens de zwangerschap kan je extra begeleiding aanvragen van Kind en Gezin. Ze volgen het babietje medisch op, geven opvoedingsondersteuning, psychosociale begeleiding en praktische hulp rond zwangerschap, geboorte en ouderschap. 
• Vroedvrouw & Kraamzorg
  De eerste weken na de bevalling kan je extra ondersteuning in huis aanvragen. Zowel medisch als psychologisch en praktisch (kraamzorg).
• Fara
  Onze medewerkers bieden een luisterend oor via telefoon of chat, en je kan heel wat informatie vinden op de website. Je kan ook een afspraak maken voor een gesprek individueel, of samen met je kind of gezin zodat jullie steun, advies en begeleiding krijgen bij de keuzes en uitdagingen waarmee jullie geconfronteerd worden.
• LEJO
  Deze organisatie organiseert heel wat leuke activiteiten voor jonge ouders! Van een uitstap naar de zoo tot een gezinsreis of de Sint die op bezoek komt. Zie het als een soort jeugdbeweging, maar dan voor tienerouders. Voor tienerouders is het fijn om op die manier andere jonge ouders te ontmoeten.