Ik kies voor abortus maar heb het moeilijk
Ook als je weet dat abortus voor jou de juiste beslissing is, kan en mag je het hier moeilijk mee hebben. Tegenstrijdige gevoelens zijn normaal.
In het kort
- Zeker zijn van je keuze maakt de situatie niet automatisch gemakkelijk
- Moeilijke gevoelens betekenen niet dat je twijfelt
- Verschillende emoties of ambivalentie kunnen naast elkaar bestaan
- Je mag steun zoeken, ook als je achter je beslissing staat
Soms zijn mensen verrast door hun eigen gevoelens wanneer ze een abortus ingepland hebben. Enerzijds is er zekerheid over de keuze, anderzijds voelt men zich verdrietig, gespannen, overweldigd of emotioneel. Dat is uiteraard verwarrend.
Als ik zeker ben, waarom heb ik het er dan moeilijk mee?
Heel wat mensen verwachten dat er 100% zekerheid komt eens de keuze gemaakt is. Helaas is die verwachting vaak niet realistisch: zekerheid over een beslissing en moeilijke gevoelens kunnen perfect samengaan.
Je kan weten dat abortus de juiste keuze is en tegelijk bijvoorbeeld verdriet hebben omdat de zwangerschap beëindigd zal worden. Je kan opgelucht zijn én verdrietig. Je kan achter je beslissing staan en toch soms denken: wat als ik anders zou kiezen? Die gevoelens maken je keuze niet minder weloverwogen.
De zwangerschap kan iets in beweging zetten
Het besef dat je zwanger bent kan allerlei gedachten en gevoelens oproepen: misschien denk je voor het eerst na over kinderen, ouderschap of de toekomst. Misschien merk je dat je geconfronteerd wordt met verwachtingen van jezelf of van anderen. Misschien brengt het herinneringen of vragen naar boven die je niet had zien aankomen.
Ik heb nooit echt getwijfeld aan mijn beslissing. Toch heeft het me veel verdriet gedaan. Lange tijd dacht ik dat dat betekende dat ik er eigenlijk spijt van had. Nu begrijp ik beter dat ik verdriet mag hebben om wat niet is gekomen, zonder mijn keuze opnieuw in vraag te moeten stellen.
Linde, 32Wat je voelt zegt niet of je keuze juist of fout is
Opluchting
Misschien merk je dat je, nu je beslissing genomen is, vooral opluchting voelt. De spanning van de afgelopen dagen of weken valt wat weg omdat er duidelijkheid is. Ook dat kan verwarrend zijn. Misschien denk je: 'als ik hier zo opgelucht over ben, dan zal dit wel de juiste keuze zijn' of net: 'mag ik wel opgelucht zijn over iets wat zo ingrijpend is?'
Opluchting is vooral een gevoel dat vertelt dat er iets van de spanning of onzekerheid is weggevallen. Het hoeft op zichzelf niets te zeggen over of je keuze juist of fout is.
Verdriet
Doorgaans vertelt verdriet iets over wat belangrijk is voor jou. Misschien:
- is er verdriet over de timing, de relatie, de gezinscontext, financiële zorgen, gezondheidsproblemen of de omstandigheden waarin je je bevindt.
- had je gehoopt dat je leven er vandaag anders zou uitzien.
- had je liever een zwangerschap beleefd in andere omstandigheden.
- ben je boos omdat jij degene bent die dit moet dragen en beslissen.
Het verdriet dat ervaren wordt hoeft dus niet over de keuze te gaan, maar kan ook gaan over de omstandigheden die maken dat deze keuze nodig is. Het is oké om verdriet of rouw te voelen, zonder de beslissing in vraag te stellen.
Schuldgevoelens
Schuldgevoelens kunnen zwaar wegen en voor verwarring zorgen.
Je kunt je schuldig voelen tegenover het potentiële kind dat er niet zal komen of tegenover de zwangerschap die beëindigd zal worden. Soms kan je je ook schuldig voelen omdat je in deze situatie terecht bent gekomen, of tegenover je partner die misschien geen abortus wil.
Dit betekent niet dat je ook daadwerkelijk schuldig bent.
Vaak komt het schuldgevoel uit bepaalde waarden en normen die je doorheen het leven hebt meegekregen of uit de verwachtingen die je had rond ouderschap, zwangerschap of het potentiële kind. Of misschien heb je altijd een duidelijke mening gehad over abortus en merk je nu dat het veel complexer en emotioneler voelt.
Het kan moeilijk zijn om schuldgevoelens te verdragen.
Je kunt dan proberen het er te laten zijn, zonder jezelf opnieuw te veroordelen: erken dat je een moeilijke beslissing hebt genomen én dat die beslissing schuldgevoelens met zich mee brengt.
Angst
Ook angst kan aanwezig zijn in de aanloop naar een abortus. Misschien ben je bang voor de ingreep zelf, voor de lichamelijke gevolgen of voor hoe je je achteraf zult voelen. Misschien vraag je je af of je de ervaring goed zult kunnen verwerken of of je er later spijt van zult krijgen.
Zulke angsten betekenen niet automatisch dat je opnieuw twijfelt aan je beslissing. Een abortus kan een ingrijpende ervaring zijn, ook wanneer je keuze voor jou duidelijk is.
Maak ruimte voor wat de keuze met je doet
Het kan helpen om jezelf niet telkens opnieuw af te vragen of je wel de juiste keuze maakt, maar eerder:
- wat doet het vandaag met mij?
- waar heb ik het moeilijk mee?
- wat heeft deze zwangerschap of deze beslissing in mij geraakt?
- wat heb ik nodig om met meer mildheid naar mezelf te kunnen kijken?
Je hoeft je gevoelens niet weg te redeneren. Je hoeft jezelf ook niet te overtuigen dat je 'blij' moet zijn met je keuze.
Je mag zeker zijn van je beslissing én geraakt worden door wat je meemaakt.
Praat erover
Niet iedereen heeft behoefte aan een gesprek. Maar soms kan het opluchten om ambivalente gevoelens hardop uit te spreken. Praten met iemand die luistert zonder je keuze opnieuw ter discussie te stellen, kan helpen. Bij Fara kan je terecht voor een gesprek, ook wanneer je niet meer twijfelt over je keuze maar wel merkt dat de beslissing je blijft bezighouden.
Laatst aangepast op 18 september 2026
