Mijn dochter kiest voor abortus. Hoe kan ik helpen?
Als je dochter voor abortus kiest kan dat het wat losmaken: verdriet, verwarring, opluchting, machteloosheid, schuldgevoel, trots.... Hoe kan je er voor haar zijn, ook al weet je zelf misschien niet goed wat je voelt? Hieronder lees je wat je als ouder kunt doen in deze situatie.
In het kort
- Je gevoelens mogen er zijn. Als ouder is dit niet evident, het is normaal als dit je raakt.
- Vraag wat je kan doen om te ondersteunen, het is niet omdat ze voor abortus kiest dat dit ook een makkelijke keuze is voor haar. Ze kan je steun wellicht gebruiken.
- Praat erover met iemand, als je voelt dat je dat kan helpen.
Ook jouw gevoelens mogen er zijn
Misschien...
- voel je opluchting omdat je nog niet klaar bent voor een kleinkind. Of omdat je weet dat je dochter er zelf helemaal nog niet klaar voor is om mama te worden.
- ben je verschoten omdat je bv. niet wist dat je dochter al seksueel actief was.
- ben je verdrietig dat je niet betrokken werd bij de beslissing.
- voel je je schuldig, boos of verdoofd.
- ...
Wat je ook voelt: het is normaal. Dat de eerste zwangerschap van je dochter je raakt is logisch.
Tegelijk voel je dat je dochter misschien geen behoefte heeft aan jouw gevoelens. Dat neemt niet weg dat je gevoelens er toe doen, dat je er recht op hebt om te voelen wat je voelt.
Respecteer haar keuze, zelfs als het moeilijk is
Het is oké als je het moeilijk zou vinden dat zij kiest voor abortus. Maar uiteindelijk is het haar lichaam en haar beslissing. Probeer te begrijpen dat het voor haar wellicht ook zwaar was en dat ze waarschijnlijk niet licht over deze keuze ging.
Respect begint bij luisteren, niet bij oordelen:
Zeg dus liever: "dit doet me veel, kan je me nog eens uitleggen waarom je deze keuze maakt?" dan: “Je had het moeten overleggen” of “Je moet een andere keuze maken”.
Dat ik oma had kunnen zijn vond ik absurd. Mijn jongste is nog maar 9! Het is jammer dat mijn dochter's eerste zwangerschap zo moest verlopen, maar ze maakte de juiste keuze.
Maddie, 39
Laat haar merken dat je er bent (ook als het ongemakkelijk voelt)
Je hoeft geen perfecte woorden te hebben. Gewoon even checken hoe het met haar gaat, is al veel. Durf het gesprek te openen. Dat hoeft niet steeds een eindeloos gesprek te zijn! Je kan bv. een berichtje sturen. Een extra knuffel geven. Een chocomelk brengen. Samen iets doen. Vragen hoe ze zich voelt. Zeggen dat je aan haar denkt.
- “Hoe gaat het nu echt met jou?”
- “Ik weet niet wat ik moet zeggen, maar ik wil er voor je zijn als je dat wil.”
- “Wil je erover praten, of liever niet?”
Dring niet aan, maar laat weten dat ze op je kan rekenen.
Invloed op gezin
Hou er rekening mee dat er meer spanningen kunnen zijn in het gezin. Door de emoties, de onzekerheid en de twijfels kan het zijn dat je dochter extra prikkelbaar is. Zorg ervoor dat je gezin zoveel mogelijk een veilige haven blijft. Spreek ook over de gewone dingen van het leven, het hoeft niet altijd over de zwangerschap te gaan.
Afspraak in het abortuscentrum
Zorg dat er iemand meegaat naar het abortuscentrum. Als het je lukt, stel dan voor om zelf mee te gaan. Dring er op aan dat je dochter achteraf op controle gaat. Dit doet ze best twee of drie weken na de abortus. Ze kan hiervoor terecht op het abortuscentrum, bij jullie huisarts of bij een gynaecoloog.
Toen mijn dochter voor een abortus koos wist ik niet waar ik het had. Ik had zelf zoveel moeite moeten doen om haar te krijgen... Ik begreep het niet, maar wou mijn dochter niet van me wegduwen. Bij Fara kon ik mijn hart luchten.
Liliane, 55
Hoe verwerken?
Is je dochter heel zwijgzaam over haar abortuservaring? Start er dan zelf over, op een respectvolle en voorzichtige manier. Misschien wil je kind je gevoelens beschermen door dit moeilijke thema niet meer ter sprake te brengen.
- Laat je dochter beslissen of en wanneer ze over de abortus wil praten en wat ze erover kwijt wil.
- Respecteer het als ze niet meer wil ingaan op de gebeurtenissen en haar gevoelens.
Gevoelens van verdriet betekenen niet noodzakelijk dat je kind spijt heeft van de abortus. Ook als het de best mogelijke keuze was, kan het betekenen dat je dochter veel verloren heeft. Luister op een open manier. Praat zowel over de goede redenen voor de abortus als over de dingen die moeilijk voelen.
Wees aandachtig voor signalen die kunnen wijzen op een moeilijke verwerking:
- (emotioneel) afwezig zijn
- slecht slapen
- verminderde aandacht voor school/werk
- hobby’s of vriendinnen
- veel huilen
- buitensporig boos reageren
Je kan die signalen benoemen. Motiveer haar desnoods om beroep te doen op professionele hulpverlening (maak voor haar een afspraak als zij dit wil, ga mee…).
Praat met iemand als je blijft vastzitten
Soms blijven dingen hangen: schuldgevoel, onrust, verdriet, spanning in je lijf, het geheim als je het aan niemand vertelde. Dan is het goed om hulp te zoeken.
Bij Fara zijn de medewerkers gespecialiseerd in ongeplande zwangerschap en abortusverwerking. Ook als ouder ben je welkom om je verhaal te doen. Dat kan zelfs anoniem!
Ik zei altijd 'kom ni me een pakske thuis hé!'
Nu heb ik daar spijt van, want mijn dochter heeft niet durven vertellen dat ze zwanger was. Het idee dat ze alleen naar het abortuscentrum ging vind ik zo moeilijk.
Laatst aangepast op 1 april 2026
