Mijn ouders dwingen mij abortus te doen. Mag dat?
De wet is heel duidelijk. Niemand mag je dwingen om een abortus te doen. Ook je ouders niet. Je hebt ook geen toestemming van je ouders nodig om naar het abortuscentrum te gaan.
In het kort
- Dwingen mag niet
ook een minderjarige mag zelf kiezen wat er gebeurd met de zwangerschap
- Blijf wel praten met je ouders
wellicht zijn ze bezorgd over je en zijn er redenen waarom ze denken dat abortus beter is
Je mag zelf kiezen
Ook als je jonger bent dan 18, mag jij zélf beslissen of je de zwangerschap wil stoppen of niet.
Abortus is jouw keuze. De arts of hulpverlener zal wel eerst met je praten en uitzoeken of je goed begrijpt wat er gebeurt. Pas dan kan een abortus doorgaan.
Zelfs als je minderjarig bent mag je deze keuze zelf maken. Je ouders hoeven geen toestemming te geven.
Als je ouders abortus willen maar jij niet
Je ouders mogen met jou praten over je keuze, en hun mening geven. Maar: ze mogen je niet onder druk zetten, bang maken of verplichten om iets te doen wat jij niet wil.
In een abortuscentrum wordt hier heel goed op gelet. Voel je je onder druk gezet? Dan mag je vragen om alleen te praten met de arts of hulpverlener. Wat je daar vertelt, blijft vertrouwelijk.
Praat met je ouders
Het kan wel belangrijk zijn om te luisteren naar wat je ouders adviseren.
Word niet meteen boos en loop niet weg als ze met je willen praten. Probeer rustig te blijven en luister naar wat ze je willen vertellen:
- Waarom zouden ze liever hebben dat je een abortus doet?
- Waarvoor zijn ze bezorgd? Is dat ergens terecht denk je?
- Hoe komt het dat ze denken dat je nog niet klaar bent voor een kind?
- Wat denken zij dat het beste is voor jou?
Misschien is het moeilijk om met je ouders te praten over je zwangerschap.
Probeer dan:
- te vertellen hoe jij je écht voelt
- duidelijk te maken dat je het zelf moeilijk hebt
- te zeggen dat je hulp zoekt en wil nadenken over je keuze
TIP
Mijn mama zei heel de tijd dat ik abortus moest doen, 'voor mijn eigen goed'. Ik werd daar heel ongelukkig van. Nu begrijp ik wel waarom en ben ik opgelucht. Maar toch... het had fijner geweest als ze wat meer aandacht had gehad voor mijn gevoelens.
Nyana, 17