Hoe praat ik met ouders en vrienden over mijn abortus?
Een abortus meemaken is ingrijpend. Misschien heb je er met niemand over gepraat. Of je twijfelt: moet ik het vertellen? En aan wie dan? Ouders? Een vriendin? Wat zullen ze zeggen? Wordt het lastig? Worden ze boos? Eerlijk zijn over een abortus vraagt moed. Maar het kan ook opluchten. Hier lees je hoe je zo’n gesprek kunt aanpakken, op jouw tempo.
In het kort
- Kies zelf of en met wie je wil praten. Vertrouw op je gevoel en kies iemand bij wie je je veilig voelt.
- Wees eerlijk en zacht voor jezelf. Je hoeft niet alles ineens te zeggen, begin rustig.
- Bereid je voor op emoties. Anderen kunnen verrast of geschokt reageren, dat zegt niks over jou of jouw beslissing.
- Vraag wat je nodig hebt. Vertel gerust of je wil dat iemand luistert, steunt of gewoon bij je is.
Vertellen over je abortus is kwetsbaar én krachtig. Jij bepaalt wanneer, met wie en hoe. Het is jouw verhaal. En je mag daarin zacht zijn voor jezelf.
Bedenk eerst: waarom wil ik het vertellen?
Misschien:
- Voel je je alleen met wat je hebt meegemaakt
- Wil je steun, begrip of gewoon iemand die luistert
- Ben je bang dat het toch uitkomt en wil je het liever zelf zeggen
- Heb je nood aan eerlijkheid in je vriendschap of relatie met je ouders
- Zijn er triggers die je op een vreemde manier deden reageren (bv. babybezoek, zwangere buiken, speeltuin,...)
Wat je reden ook is: kies om te delen vanuit jezelf en voor jezelf, niet uit schuld of druk van iemand anders. Je hoeft het niet te vertellen aan iedereen. Maar als je voelt dat praten je kan helpen, is dat een goede reden.
Ik was 18 toen ik een abortus deed. Een jaar later vertelde mijn zus dat ze een kindje zou krijgen. Ik begon te huilen. Dat vond iedereen raar natuurlijk. Toen kon ik niet langer zwijgen over mijn abortus en heb ik het verteld. Eigenlijk reageerden ze heel lief.
Dina, 22Kies de juiste persoon en het juiste moment
Denk na: bij wie voel je je veilig? Wie oordeelt niet snel? Wie luistert écht?
Misschien is dat je mama, je papa, je stiefouder, je zus, een vriendin, een leerkracht,...
- Kies een rustig moment, zonder afleiding of stress. Begin eventueel met:
"Mag ik iets delen dat moeilijk voor me is?" of "Ik heb iets meegemaakt waar ik met jou over wil praten, maar ik vind het spannend." - Het is oké als je huilt, aarzelt of pauzeert. Je hoeft niet alles in één keer te zeggen. Begin klein. Zeg bijvoorbeeld:
"Ik ben zwanger geweest en heb ervoor gekozen om een abortus te laten doen." of: "Ik heb iets meegemaakt wat mij bezighoudt. Het gaat over mijn lichaam en een beslissing die ik heb genomen."
Bereid je voor op emoties
Sommige mensen reageren geschrokken, verdrietig of zelfs boos. Dat komt vaak voort uit bezorgdheid, onmacht of onbegrip. Geef hen ook wat tijd.
Je kunt zeggen:
"Ik weet dat dit moeilijk is om te horen, maar ik heb mijn best gedaan om te kiezen wat voor mij het beste was."
"Ik deel dit met jou omdat ik je vertrouw, niet omdat ik een oordeel wil."
"Ik snap dat je verschiet. Ik ben ook verschoten."
Zeg wat je wél en niet nodig hebt
Weet dat jij mag aangeven wat je zoekt in het gesprek:
- "Ik wil graag dat je gewoon even luistert."
- "Ik wil geen oordeel, alleen steun."
- "Je hoeft niets op te lossen, gewoon bij me zijn is genoeg."
- "Ik ben er nog niet klaar voor om er veel over te vertellen, maar ik wil dat je het weet."
Weet dat je niet alleen bent
Je bent niet de enige die dit meemaakt. En je hoeft het niet alleen te dragen. Er zijn mensen en organisaties die écht willen luisteren, zonder oordeel.
Bij Fara zijn de medewerkers gespecialiseerd in het maken van een keuze over zwangerschap en in abortusverwerking. Je bent meer dan welkom om contact op te nemen als je je verhaal wil doen.
Laatst aangepast op 20 maart 2026
