Pre-implantatiegenetische diagnostiek (PGD)

Deze techniek wordt gebruikt om genetische afwijkingen op te sporen in embryo's die verkregen zijn door in-vitrofertilisatie (IVF) of introcytoplasmatische sperma-injectie (ICSI).

Wanneer een koppel een grote kans heeft op een kind met een afwijking zal men deze techniek toepassen. Enkel een embryo dat de afwijking niet heeft worden teruggeplaatst in de baarmoeder. 

Vlokkentest

Bij de vlokkentest worden vlokken afkomstig van de placenta (moederkoek) verzameld.

• Na een echografisch onderzoek om de moederkoek te lokaliseren, wordt het weefsel opgepikt.
• Dit kan door middel van een punctie via de buikwand of met behulp van een dun buisje via de baarmoederhals.
• Beide methoden zijn niet pijnlijk, de prik kan je vergelijken met de prik bij een bloedname.

De vlokkentest kan gebeuren vanaf de 10de zwangerschapsweek. De bijkomende kans op een miskraam na een vlokkentest is minder dan 1%.

Vruchtwaterpunctie

Bij een vruchtwaterpunctie worden de cellen in het vruchtwater onderzocht die afkomstig zijn van de huid en de slijmvliezen van de foetus.

• Via een dunne naald door de buikwand wordt een beperkte hoeveelheid vruchtwater opgetrokken.
• Dit gebeurt steeds onder geleide van een echografie.
• De prik is niet pijnlijk en kan je vergelijken met de prik van een bloedname.

Een vruchtwaterpunctie wordt verricht vanaf de 15-16de zwangerschapsweek. De bijkomende kans op een miskraam na een vruchtwaterpunctie is minder dan 1%. Het risico wordt kleiner naarmate de zwangerschap verder gevorderd is.

Na een vlokkentest of een vruchtwaterpunctie, kan je best een aantal dagen rust nemen. Dit zijn immers invasieve testen, wat betekent dat er door de vliezen wordt geprikt. Laat de testen uitvoeren in een gespecialiseerd centrum.