Wanneer er (na prenatale screening) een verhoogd risico is op een genetische afwijking bij de foetus, kan er een vlokkentest uitgevoerd worden. 

Hoe gaat het in zijn werk?

• Met behulp van echografie neemt de arts met een naald wat vlokkenweefsel af via de buik. Afhankelijk van de bereikbaarheid van de moederkoek (placenta) heeft de arts keuze uit 2 technieken om met een spuitje enkele vlokken op te zuigen.
  • via een prik door de buikwand met een dunne naald in de moederkoek
  • via de schede met een fijn buisje dat tot in de baarmoeder wordt gebracht tot aan de moederkoek
• De prik is niet pijnlijk en te vergelijken met een bloedafname.
• De test kan vanaf de 11de à 12de zwangerschapsweek.
• Het onderzoek in het laboratorium duurt tussen 3 dagen en 3 weken.

In 1% van de gevallen is de uitslag niet te interpreteren of bevatten de vlokken onvoldoende delende cellen en is onderzoek onmogelijk. In die situaties wordt alsnog een vruchtwaterpunctie geadviseerd.

Risico op miskraam?

De bijkomende kans op een miskraam na een vlokkentest is ongeveer 0,5%. Dat wil zeggen dat van de 200 vrouwen die een vlokkentest laten uitvoeren, er 1 de zwangerschap verliest als gevolg van de test. Dit komt omdat de vlokkentest een invasieve test is: om genetisch materiaal van de foetus te krijgen, moeten de vliezen worden doorprikt. Na een vlokkentest, kan je best een aantal dagen rustig aan doen.