Gevoelens tegenover je kinderen na abortus: wat is normaal?
Je gevoelens tegenover je kinderen of pluskinderen kunnen veranderen na een abortus. Het kan zijn dat je ze intenser beschermt, of net met verwarring naar hen kijkt. Deze dubbelheid is begrijpelijk.
In het kort
- Na een abortus kan je relatie met je (plus-)kinderen veranderen:
- dat kan positief of moeilijk aanvoelen
- beide zijn normaal
- Hoe kan je hiermee omgaan?
- Erken je gevoelens, zonder oordeel
- Geef jezelf tijd om te wennen aan je gezin zoals het nu is
- Fara biedt ondersteuning via gesprekken en lotgenotencontact
Positieve gevoelens
De keuze voor abortus kan net voortkomen uit liefde voor je gezin. Net omdat je ouderschap zo belangrijk vindt, koos je om dat extra kind niet geboren te laten worden. Een keuze uit zorg en ouderliefde, ook al voelt dat soms tegenstrijdig.
Sommigen ervaren hierdoor net meer liefde, zorgzaamheid of kwetsbaarheid tegenover hun kinderen.
Moeilijke of schuldige gevoelens
Andere ouders voelen verdriet, schuld, boosheid of wrevel tegenover hun (plus-)kinderen. Bijvoorbeeld omdat ze het gevoel hebben dat het bestaande gezin de reden was om het nieuwe kind niet te laten komen.
Weet: dit soort gevoelens mogen er zijn. Door ze te benoemen, kunnen ze gewicht verliezen.
Erken wat er veranderd is
Na een abortus is het normaal dat je iets voelt schuiven in je gezinssituatie. Dat kan tijd vragen om te verwerken.
- Erken dat er iets veranderd is — ook al weet je nog niet precies wat.
- Gun jezelf ruimte om je opnieuw te verbinden met je kinderen of pluskinderen.
- Vooral in nieuw samengestelde gezinnen kunnen er extra lagen van complexiteit zijn.
Praat erover; je hoeft dit niet alleen te dragen
Je gevoelens hoeven niet perfect of eenduidig te zijn. Twijfel, liefde, boosheid, spijt, dankbaarheid — het mag allemaal naast elkaar bestaan.
Praat met iemand die je vertrouwt. En weet: Fara is er voor jou:
- in individuele gesprekken of samen met je partner
- via contact met lotgenoten
Ik koos voor abortus omdat ik een goede mama wil blijven voor de kinderen die ik al heb.
Lia, 34Soms neem ik het mijn gezin onbewust kwalijk dat ik moest kiezen.
Nico, 35Het voelt alsof ons gezin nu ‘vol’ is. Dat botst met mijn verdriet.
Steffie, 32
Laatst aangepast op 5 december 2025
