Abortus verwerken: wat als het jaren later nog steeds moeilijk is?
Soms blijven de gevoelens na een abortus je jaren later nog raken. Je bent niet de enige die worstelt met verdriet, spijt of vragen. Bij Fara vind je een luisterend oor en begeleiding om deze emoties te begrijpen en te doorwerken.
In het kort
- Je gevoelens mogen er zijn, ook als je abortus lang geleden gebeurde
- Er is geen 'juiste' manier om het te verwerken
- Verdriet, schuld of twijfel kunnen op elk moment opnieuw opduiken
Blijf je het moeilijk hebben met je abortus?
Heb je lang of kort geleden een abortus meegemaakt, maar raakt het je vandaag nog steeds diep? Dat is niet abnormaal. Sommige mensen verwerken een abortus snel, voor anderen blijft het een ingrijpende gebeurtenis die jaren later nog emoties oproept.
Je bent niet alleen. Iedereen beleeft een abortus anders – er is geen “juiste” manier om het te verwerken.
Wat als er spijt of vragen blijven hangen?
Misschien denk je:
- “Had ik toch een andere keuze moeten maken?”
- “Zou mijn relatie anders gelopen zijn als ik het kindje gehouden had?”
- “Zal ik ooit nog een gezin hebben?”
Met alles wat je nu weet, zou je een andere keuze hebben gemaakt? Misschien, misschien ook niet. De keuze die je destijds maakte leek jou de beste, of de enige mogelijke, met wat je toen wist. Niemand kan in de toekomst kijken. Niemand kan weten hoe zijn of haar leven er later zal uitzien.
Soms is het niet zozeer spijt over de keuze zelf, maar over het feit dat je MOEST kiezen in een moeilijke situatie. Of misschien voel je géén spijt, maar wél verdriet. Ook dat is helemaal oké.
Tot op vandaag heb ik het moeilijk met mijn abortus. Moeilijker en moeilijker, om eerlijk te zijn. Is het nu door de omstandigheden dat het meer naar boven komt? Of omdat ik het nog niet verwerkt heb?
Mag ik verdrietig zijn?
Ja. Ook als je bewust voor abortus koos, mag je verdriet voelen. Je verloor iets – een toekomstbeeld, een mogelijkheid, een droom. Sommige vrouwen zullen ook echt het gevoel hebben dat ze een kindje hebben verloren.
Verdriet onderdrukken maakt het vaak zwaarder. Er ruimte voor maken kan net helend zijn. Je kan dit doen door:
- te praten met iemand die je vertrouwt
- te schrijven over je gevoel
- creatief om te gaan met je emoties (tekenen, muziek, symbolisch ritueel…)
- professionele begeleiding te zoeken
Rouw na abortus: een proces zonder eindpunt
Rouwen na abortus kent geen vaste tijdlijn. Soms lijkt het even rustig en komt het dan plots weer hard binnen.
Dat is normaal. Verdriet kan in golven komen:
- verdriet, boosheid, schuldgevoel
- opnieuw proberen vooruit te gaan
- terugvallen in twijfels
- opnieuw kracht vinden om verder te leven
Misschien zal dit verlies altijd op de achtergrond aanwezig zijn. Maar door het een plek te geven, krijgt het minder macht over jou.
Elke keer zak ik dieper weg als mijn huilbuien opduiken. Zo’n schuldgevoel! Ik zou er graag met iemand over praten die me kan helpen.
Onthou
Je bent niet zwak omdat je verdriet voelt.
Je bent niet fout omdat je nog twijfelt.
Je hoeft dit niet alleen te verwerken.
Fara is er.
Om te luisteren.
Om mee te denken.
Om samen te zoeken naar zachtheid, rust en betekenis.
Je bent niet fout omdat je nog twijfelt.
Je hoeft dit niet alleen te verwerken.
Fara is er.
Om te luisteren.
Om mee te denken.
Om samen te zoeken naar zachtheid, rust en betekenis.
Laat je helpen; je hoeft dit niet alleen te dragen
Als je verdriet steeds terugkomt, of zelfs zwaarder wordt, is het belangrijk om steun te zoeken. Professionele hulp kan je helpen om inzicht te krijgen in je gevoel, mildheid voor jezelf te ontwikkelen en opnieuw ademruimte te voelen.
Laatst aangepast op 5 december 2025
