Skip to main content

Hoe ga ik om met onzichtbaar verlies?

Wat veel mensen moeilijk vinden in de verwerking van een zwangerschapsafbreking na een prenatale diagnose, is dat het om een ‘onzichtbaar’ kindje gaat. Soms kan het helpen om het verlies zichtbaarder te maken.

De buitenwereld wist misschien dat je zwanger was, misschien zelfs niet. Niemand heeft jouw kindje gevoeld, gezien, vastgehouden… behalve jij en je partner en misschien je naaste kring.

Je was wel degelijk in verwachting. Het was een kindje waar je naar verlangd hebt, je keek ernaar uit om het in je armen te houden, je droomde een toekomst met je kindje. Als vrouw heb je het kindje misschien in je buik gevoeld. Je hebt het hartje horen kloppen, misschien zelfs het kindje op de echo gezien… Voor jou was het kindje heel reëel. En bijgevolg is ook het verlies heel reëel.

Soms kan het helpen om het verlies meer zichtbaar te maken. Je kindje een naam geven, een kaarsje dat brandt op de schouw, een boom in de tuin, een blog,... Ook voor familie en vrienden kan dit helpen om het verlies beter te begrijpen en het gesprek over je kindje aan te knopen. Ga vooral op zoek naar iets dat voor jou passend aanvoelt.