Help, ik word papa!
Een ongeplande zwangerschap kan je leven helemaal op z’n kop zetten, vooral als vader worden geen bewuste keuze was. Je gevoelens kunnen daardoor heel wisselend en complex zijn: van blijdschap en verwachting tot angst, boosheid of zelfs emotionele leegte. Dit is volkomen normaal.
In het kort
- Vaderschap kan overweldigend zijn, zeker bij een ongeplande zwangerschap.
- Je gevoelens kunnen tegenstrijdig of dubbel zijn.
- Hoe ga je hiermee om?
- Geef jezelf tijd om te wennen, te groeien en je leven aan te passen.
- Volg je eigen tempo, ook als dat anders is dan dat van je partner.
- Fara biedt ruimte om je verhaal te doen en steun te vinden, ook via contact met andere vaders.
Onverwachte wending
Ouder worden is ingrijpend. Zeker als de zwangerschap ongepland is of vaderschap geen bewuste keuze was, kan je overweldigd worden door de onverwachte wending in je leven.
Dubbele en complexe gevoelens
Misschien voel je blijdschap én angst tegelijk. Of je voelt… weinig. Misschien ben je verdrietig, boos of bezorgd over wat er allemaal op je afkomt. Wat je ook ervaart: het is normaal dat je tijd nodig hebt om:
- te wennen aan het idee van een kind erbij
- te groeien in je vaderrol
- afscheid te nemen van het leven van vóór je vader werd
Het beeld dat je soms op tv ziet – van dolgelukkige ouders die meteen verliefd zijn op hun baby – klopt lang niet voor iedereen.
Ik was niet meteen verliefd op onze baby. Ik kreeg niet de grote openbaring na de geboorte, zoals sommigen beweren. Bij mij is het vaderschap moeten groeien.
Dries, 32 jaarLuistertip
Je leven vóór en na
Vader worden is intens. Geef jezelf de tijd en ontdek jóuw manier van vaderen.
Een kindje erbij zorgt voor heel wat veranderingen op verschillende vlakken zoals:
- je werk
- je sociaal leven
- je relatie met je partner
- je gevoelens
- je slaapritme
Je leven zoals je het kende zal er anders uitzien. Het aanpassen aan deze veranderingen gebeurt niet in één – twee – drie en kan spannend en lastig zijn.
Er valt heel wat ‘te winnen’ als vader, maar je laat ook bepaalde zaken los van je leven voor je vader werd.
- Wat hoop je dat het vaderschap jou te bieden heeft, op korte en ook op lange termijn?
- Wat vrees je, al dan niet tijdelijk, te moeten loslaten?
Als je partner op een ander tempo zit
Misschien is jouw partner al bezig met een geboortelijst, babynamen of de inrichting van de babykamer… terwijl jij nog met heimwee terugdenkt aan het leven zonder baby. Dat tempoverschil is normaal, maar kan spanning geven.
Blijf praten met elkaar. Zie het als een hogesnelheidstrein en een boemeltrein die naar dezelfde bestemming rijden. Plan af en toe een ‘perron-moment’ in waarop jullie even stil staan:
- Hoe ver ben jij in het wennen aan het vaderschap?
- Hoe ben je bezig met de komst van de baby?
- Wat heb je nodig van je partner?
- Wat kan jij haar bieden?
- Wat voelt er op dit moment te veel of te weinig?
Respecteer elkaars tempo en blijf geloven dat jullie, elk op jullie tempo, samen op de juiste plek zullen aankomen.
Overstelpt door felicitaties en bemoedigende woorden voelde ik mij vooral woedend. 'Baby dit, baby dat', terwijl ik helemaal geen kind wou in the first place! Bij Fara kon ik terecht met alle machteloosheid, boosheid en angst.
Moussa, 29Hoe kan Fara helpen?
Wil je graag in contact komen met een andere (ongeplande) vader? Ook dat kan.
