Skip to main content

Het voelt alsof mijn lot nu door haar beslissing wordt bepaald

Toon, 45

Ik ben Toon, 45 jaar, en heb sinds een paar maanden een relatie met een fantastische vrouw van 34 jaar. Nu zijn we vorige week te weten gekomen dat zij een paar weken zwanger is, ongepland… We zitten met een groot dilemma. 

Het is een moeilijke beslissing, het komt zo vroeg, zo onverwacht. We zijn er helemaal niet op voorbereid.  Het brengt me helemaal in de war, met slapeloze nachten als gevolg. Wat een puinhoop, we zijn nog maar net samen, elkaar nog maar aan het ontdekken. Ook al is de liefde tussen ons groot en groeit ze, ik heb het gevoel dat we als koppel heel wat stappen moeten overslaan en dat klopt gevoelsmatig niet voor mij.

Het gesprek of er eventueel kinderen in ons verhaal passen, was nog niet eens aangeraakt. Dat lag precies nog zo ver voor ons uit en nu staan we plotseling voor een voldongen feit. Ik had liever de kans gehad om hier samen naartoe te groeien, het rustig aan te bekijken…

Hoofd en hart dansen samen om een beslissing te maken

Het is een moeilijke strijd in mijn hoofd en mijn hart, ze dansen samen om een beslissing te maken. Welke keuze ik ook maak, papa worden of niet, ze hebben beiden een hart en een verstandskwestie. Het is niet dat ze rechtlijnig tegenover elkaar staan.

Ik denk dat de balans bij mij naar abortus overslaat. Dit voelt voor mij als een keuze mogelijkheid. De parameters om een kind in op te vangen en op te voeden zijn momenteel niet 100%. Een goede papa zijn, daar horen voor mij ook goede omstandigheden bij. En voor mij zijn op dit moment de cruciale randvoorwaarden niet vervuld. Ik heb het gevoel geen juiste start te maken - en dat vind ik niet groeibevorderend, noch voor het kindje, noch voor ons, noch voor onze prille relatie.

Maar we moeten dit allebei willen, we moeten dit samen doen, samen beslissen en een plaats kunnen geven. Daar zijn we nu intensief mee bezig, samen naar een keuze toe leven. Soms brengt het ons dicht bij elkaar - soms duwt het ons uit elkaar - maar we blijven wel naar elkaar luisteren.

Anderzijds ben ik me bewust van het feit dat ik, als man, uiteindelijk de keuze aan mijn vrouw zal moeten laten. Het voelt alsof mijn lot nu door haar beslissing wordt bepaald, dit zorgt ervoor dat ik me bij momenten erg machteloos voel.

We zullen de komende dagen nog veel praten denk ik.

* Toon koos ervoor om anoniem te getuigen

Nood aan een luisterend oor, ondersteuning in je keuzeproces?

Dan is Fara er voor je. We luisteren, geven informatie en begeleiden je bij je keuze. Zonder oordeel, zonder dwang, anoniem als je dat wil. Aarzel niet om ons te contacteren voor een gesprek via telefoon, mail, chat of op kantoor. Op deze pagina kan je alvast terecht voor hulp bij het nemen van een beslissing.