Skip to main content

Ik voel me schuldig over mijn abortus, wat nu?

Vrouwen kunnen na een abortus last hebben van een schuldgevoel. Ze vragen zich af of ze deze stap wel hadden mogen zetten, of die wel te rechtvaardigen was.

Het ene moment voel je je schuldig en egoïstisch, het andere moment kan je zien waarom die abortus nodig was. Weet dat ook andere vrouwen dit gevoel na hun abortus tegenkomen, je bent niet alleen!

Omgaan met schuldgevoel

Schuldgevoel als richtingaanwijzer

Je hoort vaak ‘je moet je niet schuldig voelen, want je hebt niets verkeerd gedaan’. Dit neemt je gevoel echter niet weg. Laat je door dit gevoel niet verpletteren, maar ga dat gevoel ook niet uit de weg. Bekijk het schuldgevoel eerder als een richtingaanwijzer. Het kan je helpen na te denken over wat je werkelijk belangrijk vindt in het leven, en daar meer naar te leven. In plaats van jezelf te kwellen met zelfverwijten, kan je proberen stil te staan bij wat dit gevoel jou kan leren.

Dat oeverloos verdriet. Om wat geweest kon zijn. Om wat ik gedaan heb. Om al de vragen waarmee ik achterblijf. Omwille van het feit dat ik een masker op moet doen en niet mag praten. Omdat ik niet weet in hoeverre ik verdrietig mag zijn.
Anouk, 24

Betrokkenheid en verantwoordelijkheid

Schuldgevoel zegt ook iets over je betrokkenheid: je kan je niet schuldig voelen over iets dat je onverschillig laat. Het was dus wel ‘iets’ voor jou, iets waardevols.

Daarnaast zegt een schuldgevoel ook iets over je verantwoordelijkheidsgevoel. Uiteraard kan je enkel als vrouw - juridisch gezien - voor de abortus tekenen, maar in de praktijk hou je doorgaans ook rekening met andere betrokkenen, zoals je partner, ouders, andere kinderen, je ongeboren kind, … net omdat je je ook voor hen verantwoordelijk voelt. Stilstaan bij je persoonlijke ‘goede’ redenen van je keuze kan je helpen ‘ontschuldigen’: doorleefd begrijpen hoe je tot je keuze kwam.

Neem verantwoordelijkheid voor je eigen aandeel in de keuze: schuif ze niet helemaal van je af, maar draag ze ook niet alleen.

Wat heb jij nodig?

Zoek naar wat jij nodig hebt om je minder schuldig te voelen. Voor de ene is dat begrip krijgen van iemand aan wie je het gebeurde in vertrouwen deelt. Zulke milde blik kan helpen om milder te zijn voor jezelf. Voor de ander is het zoeken naar wat een vorm van ‘heling’ of ‘zelfvergeving’ kan brengen.