Skip to main content

Hoe neem ik afscheid van mijn kindje?

Wanneer je er voor kiest voor een zwangerschapsafbreking om medische redenen is dit vaak de start van een rouwproces over het verlies van een heel erg gewenst kindje. Afscheid nemen kan helpen in dit proces. Je vindt hier enkele vrijblijvende suggesties.

Voor de afbreking

De dag voor de afbreking gingen we samen naar het strand: mijn man, ik en ons zoontje. Dat wilden we graag nog samen met hem doen. We raapten er schelpjes die ons helpen de herinnering te koesteren.
Sandra

Rouwen is het verwerken door herbeleving van herinneringen, zegt Manu Keirse. Bij een zwangerschapsafbreking kan dit moeilijker zijn omdat er weinig herinneringen zijn om op terug te vallen. Je moet als het ware afscheid nemen van een kindje dat je niet zal leren kennen. 

De wet voorziet een verplichte bedenktijd van zes dagen tussen de keuze voor afbreking en het uitvoeren van de ingreep. Voor sommige ouders is het moeilijk om deze periode te overbruggen. Misschien heb je wel het gevoel dat je alles zo snel mogelijk achter de rug wil hebben. Nochtans kan het helpen om  in deze dagen bewust afscheid te nemen van je kindje terwijl het er nog is. Misschien zijn er dingen die je nog samen als gezin of met je kindje wil doen, wil je nog iets tegen hem of haar zeggen, wil je een foto nemen van je buik of die gewoon nog een aantal dagen koesteren... 

Na de bevalling

Na de bevalling kan je er voor kiezen om je kindje te zien of niet. Voor sommige ouders helpt dit in het verwerkingsproces, anderen hebben dit liever niet. Bespreek je eventuele twijfels of aarzelingen hieromtrent met je vroedvrouw. Zij kan je helpen deze keuze te maken én je op het moment zelf ook voorbereiden op wat je mag verwachten bij het zien van je kindje. Je kan ook eventueel je andere kinderen, je ouders/familie of vrienden hiervoor uitnodigen als je dit wil. Je kan zeker ook foto's maken.

In de meeste ziekenhuizen zullen vroedvrouwen standaard foto's maken, een haarlokje bijhouden of proberen hand - en voetafdrukjes te maken. Bij het vertrek uit het ziekenhuis krijg al deze tastbare herinneringen mee naar huis. Voelt dat wat onwennig, mag je vragen dat deze in het ziekenhuis bewaard worden. Je kan deze op elk moment opvragen als je dit wil. Daarnaast geven heel wat (grote) ziekenhuizen ook nog een persoonlijke herinneringsdoos of afscheidskoffer mee, waarin verschillende hulpmiddelen kunnen zitten ter verwerking achteraf. Hierin kan je betekenisvolle voorwerpen vinden, maar ook teksten, boekjes, ... én contactgegevens van plaatsen of personen waar je achteraf terecht kan als je nog met vragen zit. 

Berrefonds

Het Berrefonds wil er zijn voor ouders die hun kindje verliezen. Zij maken o.a. herinneringsdozen die verdeeld worden in de ziekenhuizen waarmee ze samenwerken. Je kan er ook zelf terecht om een doos samen te stellen. 

Boven de wolken

Boven de wolken verenigt fotografen die op vrijwillige basis fotoreportages maken van ouders en hun overleden kindje. Wil je graag dat er een fotograaf bij je langskomt, neem dan zeker contact op.

Afscheidsplechtigheid

Je kan overwegen om na de bevalling een afscheidsplechtigheid te organiseren. Je bent hiertoe niet verplicht, maar een afscheidsritueel kan soms helpen om het verlies een plaats te geven en het rouwproces op gang te brengen. De pastor of cultureel bemiddelaar in je ziekenhuis zal je hier graag in bijstaan, ook al kies je niet voor een religieus afscheid.

Geboorte - of rouwkaartje?

Misschien wil je ook graag rouwkaartjes versturen. Zo kan je met de mensen die je nabij zijn delen dat je een kindje hebt verwacht. Je maakt hen deelgenoot van je verdriet en geeft hen zo de kans om je te steunen in deze moeilijke periode. Sommige ouders vinden creatieve tussenoplossingen en maken een mooie combinatie van een geboorte- en rouwkaartje.