Skip to main content

Ons ongeboren kindje heeft het syndroom van down

Anne en Dirk

Tijdens de zwangerschap kregen we te horen dat ons dochtertje Marthe het syndroom van Down heeft. De steun van onze familie en vrienden sterkte ons in onze beslissing om de zwangerschap verder te zetten. Toch is het niet altijd eenvoudig om met reacties uit de omgeving om te gaan.

Wij hadden het grote geluk dat onze ouders, familie, vrienden en collega's ons volop steunden. Van zodra duidelijk was dat ons Marthe het syndroom van Down zou hebben, hadden wij het gevoel: we staan er samen voor en met de steun van onze familie en vrienden lukt het ons wel. De steun van onze familie maakte de keuze om verder te gaan met de zwangerschap een heel stuk lichter.

Enkel van verre kennissen hebben we, via via dan nog wel, wel eens negatieve dingen gehoord over de keuze die we gemaakt hebben. Ik weet nog goed hoe kwetsend ik die reacties vond. Sowieso was ik in het begin, maar nu soms ook nog, erg gevoelig voor opmerkingen. Mensen die zeiden dat zij het niet zouden kunnen of willen, zwangere koppels die plots - zonder enige reden - verdere testen overwogen,... Het voelde aan alsof ze Marthe persoonlijk afwezen en zeiden: 'Dat kind had er beter niet geweest!'. En al begrijp je met je verstand misschien zulke reacties wel, instinctief wil je dan je kind beschermen. 

* Anne en Dirk zijn fictieve namen

Zit je in een gelijkaardige situatie?

Welke keuzemogelijkheden zijn er als een prenatale test heeft uitgewezen dat er iets mis is met je kindje? En hoe maak je die keuze? Twijfel niet om ons te contacteren, Fara is er voor je.