Skip to main content

Als moslimmeisje wist ik echt niet wat doen, toen ik die 2 streepjes zag verschijnen.

Zorah, 20

Ik ben een jonge moslima en wil graag mijn verhaal delen. Wat ik allemaal gedaan en meegemaakt heb, vind ik heel erg voor een moslima, maar toch is het gebeurd.

Mijn beste vriendin en ik gingen uit (dat deed ik stiekem) en ik leerde een leuke jongen kennen. Hij was ietsje ouder, maar echt heel leuk! We wisselden onze Facebook en telefoonnummers uit. We spraken elkaar en al snel gingen we afspreken. We kregen een relatie en we waren erg gelukkig. Na een half jaar kregen we seks (wat ik dus eigenlijk niet mag). We deden het altijd veilig en het was goed. Na een tijdje wou hij het zonder condoom doen en ik accepteerde het, maar dat was heel erg dom van mij.

Op een dag werd ik niet meer ongesteld. Ik schrok er enorm van. Zwanger? Nee, dat kan niet. Ik geloofde het niet.

Ik wilde gewoon geen test doen, omdat ik het niet kon geloven. Ik dacht: "Door een keertje onveilig seks te hebben kan je toch niet zwanger raken?" Toch besloot ik een test te doen. Als moslima wist ik echt niet wat doen toen ik die 2 streepjes zag verschijnen! Snel belde ik een abortuskliniek op en maakte een afspraak. Helaas wist mijn vriend hier niks van en nu nog steeds niet. Toen ik de afspraak had gemaakt was ik al een beetje opgelucht. Alles zou anoniem gedaan worden en het kostte ook niet veel. Tot de dag van de behandeling moest ik een paar keer overgeven en ik voelde me erg ziek. Mijn ouders merkten niks. Maar ik voelde me erg schuldig en slecht.

Op de dag van de behandeling was ik mega zenuwachtig en ook bang. Toen de behandeling klaar was, voelde ik me erg leeg en verdrietig. Ik had de echo daarvoor gezien en was vier weken zwanger. Die avond moest ik erg huilen en had best wel spijt. Maar ja... Wat kon ik doen? Ik ben een moslima en ik kan mijn familie zoiets niet aandoen. Ik heb het niet kunnen vertellen aan mijn vriend omdat ik hem geen pijn wil doen. Sinds de zwangerschap gebruik ik de pil en gaat alles goed.

Ik heb er wel 1 ding uit geleerd: als je eenmaal zwanger bent, dan ben je het ook echt.

Ik heb een zware tijd gehad. Ik kon me niet concentreren op school, ik kon niet werken, ik had elke dag en elke seconde stress. Ook omdat het voor mijn geloof zo erg is wat ik heb gedaan. Ik heb iets weggehaald wat een ziel had. Soms denk ik: ''Als ik het niet weg had laten halen, was ik nu vier maanden zwanger''. Die gedachtes heb ik vaak, dan word ik erg verdrietig en krijg ik steken in mijn hart.

Toch heb ik er niet echt spijt van. Ik heb het nooit meer onveilig gedaan en zal dat zeker niet meer doen!

* Zorah is een fictieve naam

Zit je in een vergelijkbare situatie?

Aarzel dan niet om ons te contacteren. We willen er graag voor je zijn.

Deze pagina kan je helpen een keuze te maken waar je achteraf mee verder kan.